Navigate / search

Artur Olszewski

Hij kwam in oktober 2007 met collega’s naar Nederland op zoek naar nieuwe uitdagingen verheugde zich op ontmoetingen met nieuwe mensen. Zo begon het Nederlandse avontuur van Artur. Hij had nooit kunnen vermoeden dat hij zeven jaar later een ere-medaille overhandigd zou krijgen op de Poolse ambassade in Nederland en betiteld zou worden als held.

Zijn carrière in Nederland begon met werken in een slachthuis. Gedurende twee jaar werkte Artur daar keihard en leerde hij daar in de praktijk. Hij maakte de overstap naar de bloemen en werkt nu al weer zes jaar in Rotterdam. Op een – naar wat leek – doodnormale avond in april van dit jaar gebeurde er iets in zijn straat wat zijn leven heel even op zijn kop zette.

“Ik zat net met mijn vrouw tv te kijken, naar een cabaretprogramma, toen ik een hoop geschreeuw hoorde in de straat. Ik liep gelijk het balkon op en zag gigantische rookwolken. Ik schrok me rot want ik dacht dat het gebouw van onze flat in brand stond en ik rende naar beneden. Gelijk zag ik dat het niet ons gebouw was maar het gebouw ernaast. Een enorme brand in het appartement op de 3e verdieping en er waren al veel mensen op straat. Twee andere mannen die ook een medaille hebben gekregen waren ook aanwezig. Een van hen was al in de boom geklommen en heeft een jongen op kunnen vangen die uit het raam sprong en zijn zusje die wat zwaarder was dan haar jongere broertje was ook gesprongen maar ze was te zwaar en is op de grond gevallen. Wat ik erg vond is dat we elkaars taal niet spraken en Michal, de jongen in de boom moest haar duidelijk maken dat er vlammen achter haar waren en schreeuwde in het Pools. Heel heftig was het allemaal”.

“Toen ik dat allemaal zag gebeuren dacht ik geen moment meer na en sloeg met mijn blote vuist het glas in van de portiekdeur in om de andere bewoners van het gebouw ook naar buiten te krijgen. Gelukkig kreeg ik toen ook hulp van de andere twee jongens en daarboven waren de vader en de moeder en overal waar ik keek was er vuur. De ouders zaten onder de brandwonden; het was vreselijk om te zien. Ik heb zo veel mogelijk mensen gewaarschuwd dat ze de flat uit moesten en heb geen seconde nagedacht over wat ik aan het doen was. Er waren mensen in nood en die moesten gered worden.”

Als we vragen hoe hij de afgelopen maanden dit allemaal heeft verwerkt zegt Artur: “Tot op de dag van vandaag ben ik er nog emotioneel van. Ik droom er ’s nachts van en kan alleen maar hopen dat alles helemaal in orde komt met de vader en moeder en de kinderen. Ik ben echt geen held en deed alleen maar wat ik moest doen, in de hoop dat als ik ooit zelf in een vergelijkbare situatie kom, iemand anders ook mij zal helpen.” Weet je wie pas een echt held is? Dee vader van het gezin! Hij stond de hele tijd in het brandende huis terwijl zijn kleren en zijn haar in brand stonden en hij bleef maar vechten tegen het vuur en gaf niet op.”

Zijn vrouw Eve komt even bij Artur op de bank zitten en zegt: “Ik ben zo enorm trots op Artur. We kennen elkaar vanaf 2008 en we zijn heel gelukkig samen. Ik vind hem heel bijzonder. Samen hebben we twee prachtige honden, Yorkshire terriers, die onze oogappels zijn. Artur gaf ze mij cadeau en na die vreselijke avond in april koester ik ons gezin en wat we hebben samen nog veel meer dan ooit. Toen hij de ere-medaille omgehangen kreeg door de ambassadeur was dat een heel bijzonder moment wat ik niet snel zal vergeten.”

Dit hele heftige verhaal krijgt heel misschien nog wel een verrassende wending want over een tijdje hoopt Artur zijn droombaan te kunnen krijgen bij de brandweer in Nederland. Hij studeert nu heel hard om de Nederlandse taal nog meer onder de knie te krijgen en werkt ook aan zijn fysieke kracht. Iets wat je hard nodig hebt om bij de brandweer aan de slag te kunnen.

We wensen Artur heel veel succes in zijn voorbereidingen voor zijn droombaan!

Over hoe het met de gezinsleden gaat is niet veel bekend. Wat wel in de media terug te vinden is, is dat later bleek dat de oorzaak van de brand een drugslab in de woning is geweest. Het onderzoek loopt nog. Op www.popolsku.tv vind je het televisie interview dat wij hadden met Artur en zijn vrouw Eve over deze bizarre avond in april.

Deze blogpost is ook beschikbaar in het Pools (Polski).