Navigate / search

Hoofdstuk 35-3

In hoofdstuk 34 lazen we hoe Bettine werd verhoord. Het wantrouwen rond Marga groeide.

Het onderzoek zou nog een aantal weken in beslag nemen en dus werd het hoog tijd Dirk en zijn gezin een weekend te verwennen. Zoutkamp huurde het vliegtuig en de piloot van François om elke vorm van ongewenste beloning te voorkomen en als ware VIPS werden ze opgehaald vanaf het vliegveld Lelystad. Dit zou een persoonlijk feestje worden van Zoutkamp voor een paar dierbare vrienden. Behalve Dirk hadden zijn vrouw en dochters geen idee wat hun te wachten stond. Ze wisten niet beter dan dat ze een lang weekend naar een hotel in de omgeving van Deventer gingen. Dirk was echter direct naar Lelystad gereden waar hij ze liet instappen in het gereedstaande privévliegtuig.

Zoutkamp pikte ze zelf op van het vliegveld Nice. Dirk wist wat er ging komen, maar zijn dochters en vrouw hadden de verbazing nog in hun ogen staan, toen ze de aankomsthal uit kwamen lopen.

‘Johan Zoutkamp. Ik weet niet wat je allemaal uitspookt, maar ik vertrouw Dirk als hij zegt dat alles volgens de regels gaat en dat we ons lekker moeten laten verwennen door jou,’ zei de vrouw van Dirk.

Met een innige knuffel kuste ze Zoutkamp.

Willie, zoals de vrouw van Dirk heette, was klein van stuk maar bepaald geen tante waar je ruzie mee wilde hebben. De dochters, echte pubers namen het allemaal nogal sceptisch op. Het moest wel heel bijzonder zijn als ze er hun vaste uitgaansavond voor op moesten zeggen.

‘Het komt allemaal goed Wil. Ik wil je aan een paar mensen voorstellen. We hebben een programma voor jullie samengesteld dat helemaal past bij dames uit de betere kringen.’

Dirk grijnsde alleen maar en bleef op de achtergrond zijn meiden observeren. Ze waren alles voor hem en het had hem in de afgelopen maanden veel moeite gekost zo lang bij ze weg te zijn. Hij wist dat Zoutkamp ze een droomweekend zou bezorgen, waardoor hij iets goed kon maken.

De weerberichten voor de komende dagen waren geweldig. Een klaarstaande limousine leverde ze na korte rit af in de haven van Nice. Daar stapten ze in de snelle tender die direct buiten de haven vol gas de zee op voer. De meiden die rechtop probeerden te blijven staan, giechelden en gilden als de boot over een golf sprong.

‘Daar gaan we naar toe,’ zei Dirk op de Wapiti wijzend die, op ruime afstand van de kust, als een majestueus bouwwerk opdoemde.

Vol ongeloof zochten de meiden bevestiging bij Zoutkamp, die alleen maar knikte.

Op de Wapiti werden ze hartelijk ontvangen door François en Tanya. Zelfs de tweeling deed nu hun best om, in hun schoolengels, kennis met ze te maken. De bemanning stond netjes aangetreden aan dek en werd door de kapitein aan de dames voorgesteld. Als kleine prinsesjes gaven ze iedereen netjes een hand. Ze stapten een wereld binnen die ze in hun wildste fantasie niet hadden kunnen beschrijven. De bemanning, die nog steeds bestond uit GIGN-agenten, kreeg plezier in haar rol en de reacties die zij en het schip bij de gasten opriepen.

Dit weekend zouden ze nooit meer vergeten. De schoonheidsbehandeling aan boord, het heerlijke eten, het diner in Antibes, de compleet nieuwe outfit, die voor iedereen werd aangeschaft in Cap3000, de rondrit door Monaco en het spelevaren op het jetski’s bij de Wapiti. Hand in hand met ervaren commando’s, die in hun ogen allemaal even knap waren, hadden ze hun eerste duikervaring opgedaan. Ze raakten niet meer uitgepraat en vochten tegen de vermoeidheid, maar wilden niets van dit lange weekend te missen.

De tijd vloog voorbij en na vier dagen stapten ze moe, maar voldaan weer in het vliegtuig dat hen terug zou brengen naar de nuchtere werkelijkheid. De tientallen foto’s, die waren geschoten, zonder dat ze erg in hadden gehad, kregen ze als digitaal fotoalbum mee op de nieuwe Macbooks, die Zoutkamp ze had geschonken voor hun werk op de middelbare school.

Dirk, die was mee teruggevlogen, stuurde die avond nog een mail met een gesproken en opgenomen dankwoord van iedereen. Ook meldde hij nog even dat hij een mail had binnengekregen uit Rotterdam. Ze hadden inderdaad in de kiel nog 1000 liter hasjolie gevonden. Ook Baker en Kok waren aangehouden. Die beweerden dat er nog een derde man bij was. Of wij daar ook iets van wisten en dat ene Drost spoorloos was verdwenen. Jammer dat die Witteman er niet meer was, want deze jongens hebben zoveel verteld, dat hij zeker gearresteerd zou zijn als de leider van de bende.

Dirk had beleefd geantwoord dat ze na het uitvaren wel hadden kunnen zien waar de kotter zich bevond, maar niet wie er nu exact aan boord waren. Misschien hadden ze onderweg in een haven iemand opgepikt, maar die kenden wij dan in ieder geval niet. Vreemd bleef natuurlijk wel, dat op Ibiza die Drost nog steeds niet boven water was gekomen. Zoutkamp zou toch François nog eens vragen of hij er echt niet bij betrokken was. Nu de zaak rond was en Philipe veilig terug op de basis was, zou hij geen rol van betekenis kunnen spelen en Drost rustig kunnen opduiken.

Over de villa in Frankrijk en de XTC werd met geen woord gerept. Kennelijk hadden de mannen deze nog veilig weten te stellen en als appeltje voor de dorst meegenomen. Dat kwam ook iedereen wel goed uit, want daarmee bleven de twee zaken mooi gescheiden. De hasjkotter werd toch al als bijvangst beschouwd.

Zoutkamp vertelde François het verhaal van Dirk.

‘Drost is op een vliegtuig gezet. Hij heeft geen idee door wie hij vastgehouden is en hoe hij opeens op een vliegveld is beland met alleen zijn paspoort en een ticket naar Schiphol. Ik moest het wel stilhouden, omdat we onze eigen mensen op Ibiza niet in gevaar wilden brengen en de lokale politie niet al te betrouwbaar is.’

‘François, deze keer zand er over, maar de volgende keer vertel je me het gewoon. We moeten elkaar onder alle omstandigheden kunnen vertrouwen.’

‘Bon, je m’excuse,’ en daarmee was alles besproken tussen de mannen die elkaar als bloedbroeders waren gaan beschouwen.

Het onderzoek vroeg steeds minder tijd van Zoutkamp en dus besloot hij door te gaan met de voorbereidingen van zijn reis naar Korea. Als Bettine Witteman was uitgeleverd aan Nederland zat, wat hem betrof, zijn bijdrage er op en werd het tijd diskreet de aftocht te blazen.

Deze blogpost is ook beschikbaar in het Pools (Polski).