Navigate / search

Pomoc – Hoofdstuk 41

Gespreksverslag

‘Hoe ben je verder gegaan na de verhuizing van je meester?’

‘Ik ben eerst een tijd alleen geweest. Heb mijn studie afgemaakt en een tijdje gewerkt. Toen ik voldoende ervaring had, ben ik voor me zelf gaan werken en heb alleen nog maar de lucratieve klussen aangenomen. Ik kreeg daardoor ook meer tijd voor een privéleven.’

‘Wat ben je zo al gaan doen?’

‘Ik heb eerst de zaken voor mijn broer op poten gezet en gezorgd, dat er een professionele organisatie ontstond waar de fiscus verder niets aan kon doen.’

‘Daar is de uitdaging op een gegeven moment toch vanaf?’

‘Ja, toen alles draaide en ik voor het geld eigenlijk niet meer hoefde te werken, begon ik me te vervelen. Toen kwam ik voor het eerst Brandsma tegen. Een aardige vent, goed in bed en hij deed alles wat ik van hem verlangde.’

‘Hij deed vaker klussen voor Witteman en had goede connecties in het Oostblok, waar hij meiden vandaan haalde voor de privéclubs die hij bezat. Ik kwam er achter dat er een markt was voor SM-slavinnen. Ik wilde daar mijn eigen business van maken. Mannen waren bereid heel veel geld te betalen en het was een uiterst discrete wereld. Ik wilde SM verkopen op hoog niveau en zeer stijlvol. Brandsma zou me kunnen helpen de goede meiden te vinden in Polen en andere Oost-Europese landen. Ik zorgde er voor dat Brandsma directeur werd van E.M.S. De website, kaartjes, informatiebladen, alles moest er perfect uit zien. Ik investeerde er behoorlijk veel geld in. De naamsbekendheid in de SM-wereld zou snel genoeg zijn weg vinden. Er zou alleen geleverd worden aan een selecte groep klanten.’

‘En liep dat?’

‘Het liep als een trein. Brandsma selecteerde de meiden en bracht ze naar zijn huis. Daar namen we ze eerst samen onder handen en zorgden we dat ze getemd werden zodat we zeker wisten dat ze geen weerstand meer zouden bieden. Sommigen konden we gelijk voor grof geld verkopen. Anderen zetten we in België neer en van daaruit bracht ik ze naar de villa in Zuid-Frankrijk. Daar kon ik lekker mijn gang gaan. Dat Brandsma die meiden verkrachtte, was me om het even. Ik had ook mijn lol en gunde hem ook zijn pretje. Alleen de mooiste gingen naar de villa en daar kon ik mijn dominantie helemaal op ze botvieren.’

‘Waar ging het mis?’

‘Op een gegeven moment werd ik gebeld door Brandsma dat er een griet bij hem in de buurt rondliep die op zoek was naar haar zuster. Samen met Brandsma heb ik die griet van de straat geplukt, toen ze me een foto liet zien van een van de meiden, die ik in de villa had zitten.’

‘Wat heb je met haar gedaan?’

‘We hebben haar naar het huis van Brandsma gebracht en haar in de schuur in de put gegooid. Het was een mooie meid en ik zag het wel zitten om twee zusters in mijn assortiment te hebben.’

‘En?’

‘Er was niets met die meid te beginnen. Ze vocht als een leeuw en een paar keer is ze compleet bewusteloos geslagen, maar ze gaf niet op. Toen ik het zat was, heb ik besloten dat we van haar af moesten en dat we haar als afschrikwekkend voorbeeld voor de rest zouden gebruiken.’

‘Wie gaf de opdracht?’

‘Ik, maar Brandsma durfde niet, de slappeling, dus heb ik het zelf gedaan en heeft hij het gefilmd.’

‘Hoe heb je haar vermoord?’

‘Jullie hebben de film gevonden, dus dat is nogal duidelijk. Ik heb haar een nekschot gegeven. Het pistool hebben we weggegooid en het lijk hebben we ’s nachts in een bouwput in de dijk gedumpt en er grond overheen gegooid.’

‘Wat was dat met die scherf?’

‘Ik wist niet, dat ze een scherf in haar hand hield. Mijn broer wilde een antieke schouw in de villa en toen heeft Brandsma ingebroken bij een museum in aanbouw. Op een of andere manier wist hij wat hij moest hebben en heeft de tegels eerst in de put in zijn schuur gehad. Na een tijdje hebben we ze in kleine porties naar de villa gebracht en daar zijn ze in de schouw verwerkt.’

‘Wat was jou rol verder bij die hasjkotter en de XTC?’

‘Dat was de business van Klaas. Daar had ik verder niets mee te maken. Ik heb alleen af en toe geld gebracht naar die gasten op de kotter. De XTC heb ik alleen gebruikt om die meiden in een goede stemming te brengen als ze verhuurd werden.’

‘Klaas heeft in de grotten onder de villa voor mij die kerker en de cellen gebouwd en als ik geld nodig had kon ik het daar gewoon pakken.’

‘Nog een laatste vraag, vandaag?’

‘Ja.’

‘Wat was de rol van Marga Jansen-Baas?’

‘Dat is gewoon een zielige, geile teef. Ze doet zich wel voor als de grote bestrijder van de misdaad, maar zij was een van de meiden, die de hoer voor me speelde toen we jong waren. Ze wilde zo graag bij de groep horen, dat ze voor een glas water met de benen wijd ging. Ik heb toen goed aan haar verdiend en later heb ik de filmpjes van haar gebruikt om haar te overtuigen dat ze ons beter niet dwars kon zitten. We hadden haar compleet in de tang en ze waarschuwde ons verschillende keren, als er ergens een inval dreigde of een onderzoek werd gestart. Ik had nooit gedacht dat ze Klaas, Jaap en mij om zou laten brengen. Kennelijk hoopte ze zo zelf buiten schot te blijven en de grote madam van de internationale misdaadbestrijders te worden. Zelfs al zou dat gelukt zijn, dan was ze nog gevallen, want de filmpjes van haar en een uitvoerige brief over haar reilen en zeilen, liggen bij mijn advocaat in de kluis en zouden naar buiten gebracht worden als mij iets zou overkomen. Dat die trut nu zelfmoord heeft gepleegd is een tegenvaller.’

‘Mis je Klaas en Jaap?’

‘Nee ik baal meer van het feit dat de villa en de geldstromen boven water zijn gekomen. Dat moet ik Jansen-Baas nageven. Ze heeft het slim aangepakt. Ik hoop alleen dat ze ergens nog een bankrekening vergeten zijn en ik nog wat over heb als ik vrij kom. Ik zal jullie daar in ieder geval niet bij helpen, als je het niet erg vindt.’

‘Wat betekenen de letters OBJB?’

‘O, dat was een tik van Jaap. Hij wilde zijn meiden een kenteken mee geven. Hij brandmerkte ze allemaal aan de binnenkant van de bovenarm, zodat het niet opviel. Hij zei een keer, dat het ‘Owned by Jaap Brandsma’ betekende.’

‘Laten we morgen maar verder gaan. We zijn nog niet uitgepraat.’

‘Goed.’

Met een zucht, stopte Zoutkamp de stapel papier weer in de enveloppe. Er was nog meer, maar hij wist dat de volgende verslagen nog dieper op de gruwelijke details in zouden gaan. Misschien een andere keer, misschien ook niet. De herinneringen aan Marga zouden altijd heel tweeslachtig blijven. De gepassioneerde vrouw, met wie hij aan een mooie zaak had gewerkt, de bijzondere nacht die ze hadden beleefd en de kater, toen hij er achter kwam wat er allemaal gebeurde, zonder dat hij er een idee van had.

In een somber stilzwijgen pakte hij zijn koffer, nam afscheid van de bemanning en stapte aan wal. Nog één keer keek hij om naar de Wapiti en stapte in de taxi die hem naar het vliegveld bracht, waar de vlucht naar Parijs om hem wachtte.

Deze blogpost is ook beschikbaar in het Pools (Polski).